ulasbey facebook ulasbeyin futbol damari »

30 Nisan 2009 Perşembe

A.G.D.


Oda karanlıktı. Onur başına oturduğu piyanoda el yordamıyla notaları tutturup az önce yaptığı bestesini çaldı tekrar tekrar. Ezel dinliyordu çünkü, önemliydi.

Düşündü. Geçen yıllar vardı zihninde. O peşinde koştuğu, saçının telini “altından farksız” olarak lanse ettiği Ezel yanındaydı, hiç gitmeyecekti. Gözünün önünden hızla geçiyordu rezil oluşları. Ezel’in attığı kahkahalar ve her seferinde dudaklarından dökülen “hayır”lar hâlâ kulaklarındaydı… Ama o artık buradaydı, hiç kimse bunu değiştiremezdi.

İlk karşılaştıkları gün: Onur için bir yeniden doğuştu sanki. Ezel o gün onu fark etmiş miydi bilmiyordu ve sormuyordu. Kafasının üzerinde oluşmuş düşünce balonundan pek de hoş olmayan anılar geçmeye devam ediyordu. Ruhuna saplanan her bıçak tek tek aklına geliyordu Onur’un. Ezel’in “Sen ve ben çok farklıyız. Sana elbette değer veriyorum ama arkadaş olarak. Biz fikrini ancak arkadaş kalmak olarak tut aklında lütfen…”diye o naif sesiyle kulaklarında tınlatışının ardından hep daha çok sevmiş, daha çok bağlanmış ve aynı oranda da yara alır hale gelmişti. Ruhu kanıyordu.

O soğuk kış günü görmüştü Ezel’i. Yanındakine sarılıyor, onu öpüyor, o yıldız ışıltısından ödünç aldığı gülümseyişini hiç bozmuyordu. Gördükçe Onur eriyordu sanki. Daha da siyah oluyor daha da suskun kalıyordu içi.

Aynı gün, bugün: Ezel’i aradı akşamüstü. Davet etti, dostça konuştu. Bir şarkı yazmaya çalıştığını ve onun yardımına ihtiyacı olduğunu yani doğruları söyledi. Ezel de zevkle yardım edeceğini, yarım saate orada olacağını söyledi.

********************************************************************

Onur düşüncelerden sıyrılıp ışığı açtı. Yerde kanlar içinde yatan Ezel’e baktı. Gülümsedi usulca. Piyanonun başına geçti ve şarkısını tekrar çalıp söylemeye başladı:

“Neden sustun?
Sözcüklerin ne güzeldi,
Ellerin siyaha boyanmış sanki
Gülümse.

Artık güçler dengede.

Sesim çıkmaz,
Sözcüklerim duyulmaz
Ellerim kanına bulanmış sanki
Gülümse.

Artık güçler dengede.

Benim gördüklerimi gördün mü sen de?
Benim duyduklarımı duydun mu sen de?”

Evet, artık güçler dengedeydi. O Onur’un ruhunu öldürmüş Onur da buna karşılık onun bedenini öldürmüştü. Piyanonun tuşları üzerinde kırmızı damlacıklar vardı…

Not: Başlık, kurgu ve şarkının sözleri Arın Kuşaksızoğlu’nun yazdığı bir Kül şarkısı olan “Artık Güçler Dengede”dendir. Arın Kuşaksızoğlu bir çizim yapıp ortaya koydu, ben de çizgileri taşırmadan o resmi boyamaya çalıştım.

Şarkıyı dinlemek için : www.myspace.com/kultr adresine girebilirsiniz.

otuzocakikibindokuz

0 yorum: