
“Dinlemek” eyleminin Türk Dil Kurumu sözlüğüne göre dört tane anlamı var: 1. İşitmek için kulak vermek, şarkıya kulak vermek 2. Birinin sözünü, öğüdünü kabul edip gereğince davranmak. 3. Kulakla veya dinleme aletiyle hastayı muayene etmek. 4. Uymak, baş eğmek, itaat etmek.
Ama benim şu anda anlatacağım bunların hiçbiri değil. Biraz hissel bir anlatım deneyeceğim, bakalım olacak mı?
Sevmek denir bazen hani, aşk denir. Bir insanın başka bir insana karşı, karşı koyulmaz cinsel dürtülerinden yola çıkarak betimlenebilecek ya da betimlenemeyecek duygu silsilesidir bunlar ama benim için cinsel dürtülerden ziyade bu kelimeler dinlemek ile açıklanabilir. Bir insana âşık olup olmamayı(kimseye kullanmasam da “aşk” kelimesini) anlamak için en özel şeydir dinlemek. Bazı karşı cinsler(çarpık ilişkileri bilemem benim ilgim karşı cinslere) vardır, anlata anlata bitiremezler mesela. Sesi bir yerden sonra katlanma seviyesinin üstüne çıkıyorsa bilirim ki ona karşı hiçbir şey hissetmiyormuşum. Çünkü onu yanımda gezdirmekten, dış güzelliğiyle çevremde itibar sağlamaktan başka hiçbir şey yokmuş bilinçaltımda fakat dediğim gibi bilinçaltımda olmuştur her şey. Bunun farkına ona katlanamamaya başladığım anlarda varırım. Yani “şu hatunla sevgili olursam büyük sükse yaparım” diye kimseye gitmem, sonradan anlaşılır vaziyet.
En başta da dedim, şarkı dinlemekten bahsetmiyorum yani karşımdaki insanın opera sanatçılarına taş çıkartacak bir sesi olması değil arzum, dedim ya hissel bir şey.
Az konuşan insanlara karşı da hissedilebilir bu, normaldir. Çünkü konu ne anlatım şekli ne ses tonu ne ses rengi ne de anlatılanlardır. Aşktır asıl mesele. Aşkın da o sahte, duyulduğu sanılan hissiyatı veya yalan “seni seviyorum”lar tarafı değil; fark edilen aşk.
Birini çok özlersin, gözünde tüter bir zaman sonra da yanında biter ve mutlusundur ama ne o seni dinliyordur ne de bir şeyler anlatıyordur. En başlarda fark etmezsin, durursun öyle; sarılırsın, öpersin vs… Bir süre sonra bu konunun farkına varırsın, çok fazla odun veya gösteriş budalası değilsen. Dibe gider ilişki ve kaçınılmaz son ayrılıktır.
Çok zaman geçer aradan belki. Biri çıkar karşına, onun gözlerine bakar ve içinden geçenleri anlarsın. Onun gözlerine bakıp o gözlerin gördüğü her şeyi bilmek istersin, anlatırsa mest olursun. O zaman durup düşünür “Lan bundan öncekilerde ben neye tutulmuşum ki, asıl sevgi bu, ben bu insanı dinlemeyi seviyorum” dersin. Ama bu sefer de o senin gözlerinin gördüklerini, hislerinin yoğunluğunu hafife alır ve terk edilirsin: hazin son.
En sonunda biri çıkar belki karşına. Seni dinlemeyi seven, senin de dinlemeyi sevdiğin biri olur bu karşına çıkan. İşte o an gerçek aşkı bulursun. Anlatılanlar, anlatılacaklar bitmez. Anlarsın ki dinlemek her şeyin en önemli anahtarıymış. Dinlediğin gözler sana yabancı olmaz, dinlenen gözler de ona yabancı değildir. O gerçektir ve artık bitmeyecektir…
şubatikibindokuz
30 Nisan 2009 Perşembe
dinle.
Gönderen ulaşbey zaman: 12:58:00
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

0 yorum:
Yorum Gönder